Social distancing klopt eigenlijk niet: het is physical distancing

Met een winkelwagentje voor zich komt ze me tegemoet lopen. Ik ben net klaar met boodschappen doen, zij is net op weg naar de supermarkt. Met een grote lach loop ik haar tegemoet: R, de bijna-buurvrouw van mijn partner. Meestal ga ik even bij haar langs, maar tegenwoordig blijft het door de coronacrisis bij zwaaien door het raam, waar ze vaak achter zit. ‘De engel van de straat!’ roep ik, ‘wat fijn om je weer te zien!’ Ze begint te lachen.

Social distancing klopt eigenlijk niet, het is physical distancing

We zijn blij elkaar te zien, ook al zit er een winkelwagentje tussen ons in. Ik realiseer me steeds meer dat het woord ‘social distancing‘ niet klopt. Ja, physical distancing is nodig, en zo’n winkelwagentje is een fijne reminder. We blijven mens, en van nature vallen we het liefste voorover, vanuit die plek van liefde die we allemaal zijn. Social distancing in een tijd als deze, nee. We hebben elkaar hard nodig, ook al kunnen we fysiek niet met elkaar zijn.

Het is belangrijk om een doel te hebben, een reden om op te staan

Ze wil weten hoe het gaat, ze had me al zien zitten achter in de tuin, zegt ze.  Ja, ik had een inspirerende webinar zeg ik, over hoe we goed voor onze eigen interne omgeving mogen zorgen. Altijd, en zeker nu. We nemen het leven door, zoals we dat doen als we elkaar zien. Ze maakt veel schoon, zoals ze altijd doet. Dat houdt haar bezig zegt ze. Begrijp ik, zeg ik, het is belangrijk om bezig te blijven en een doel te hebben, een reden om op te staan. R. doet alles zelf en woont geheel zelfstandig. Ze ziet er 15 jonger uit en ik ken niemand zo vitaal op die leeftijd als zij. Ook haar boodschappen doet ze, ook al is het corona tijd, het liefste zelf. Met het enige verschil dat ze nu één keer in de week met winkelwagen naar de supermarkt gaat, in plaats van meerdere keren.

Ze is blij dat ze samen nog zulke mooie gesprekken hebben gehad

Volgende week is ze jarig zegt ze. Ze wordt 88 jaar, maar ik ga niets doen, zegt ze er snel achteraan. Ik ben ook niet in de stemming om het te vieren. Dat begrijp ik, en het verdriet wat er zit, laat zich wat meer zien. Ze wandelt af en toe, zegt ze, naar de plekken waar ze ook met hem toen hij nog kind was, is geweest. Ze is blij is dat ze samen nog zulke mooie gesprekken hebben gehad.

Het is belangrijk dat we elkaar vieren

Maar ik ga jou wel vieren, zeg ik, op afstand. Het is belangrijk dat we elkaar vieren. Jij loopt al 88 jaar hier op aarde rond, dat is een groot cadeau. We kijken elkaar aan, ze zegt iets over mijn rokje, en hoe leuk het staat. Maar ja, jij bent zo’n den, zegt ze, jij kan alles aan.

Een blik, gesprekje, blijk van waardering, het gevoel dat je niet alleen bent

En terwijl we daar zo staan, met een winkelwagentje tussen ons in, voel ik hoe belangrijk het is dat we er voor elkaar zijn. Een blik in de ogen, een gesprekje, een blijk van waardering, het gevoel krijgen dat je niet alleen bent. We kijken elkaar weer aan. Fijn toch, zeg ik, dat we gewoon op afstand van elkaar kunnen houden.
Winkelwagentje of niet, liefde kent geen afstand.

Mariette Reineke is freelance journalist voor nieuws.nl, ze deelt haar dagelijkse leven op heartstorm.nl, is lifestyle coach en is mede-initiatiefnemer van Stichting Verkering met Jezelf.

Viktor en het vuur is het allereerste kinderboek dat stress, burn out en balans uitlegt in kindertaal. Een sprookje door Sarah Van Wolputte, met een voorwoord van psychiater Prof. Dr. Dirk De Wachter.

'Vergeet de kinderen niet. Dit boek nodigt uit om op een creatieve en kindvriendelijke manier in dialoog te gaan.'
- Dirk De Wachter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *