Waarom je ook een voorjaarsschoonmaak op jezelf moet loslaten

Het voorjaar hangt weer in de lucht. Een periode waarin veel mensen driftig aan het opruimen slaan. Heerlijk is dat. Maar waarom doe je dat alleen in huis? En niet bij jezelf?

Buiten schijnt enthousiast de zon, je voelt het kriebelen en besluit je kledingkast eens grondig onder handen te nemen. Alles gaat eruit, je vouwt, sorteert, gooit weg, en hebt na een paar uur noeste arbeid een kledingkast als om door een ringetje te halen. Geheel volgens de wetten van Marie Kondo ingericht. Je weet vast wel dat Maria Kondo tegenwoordig ook een eigen serie heeft, op Netflix. Heerlijke, inspirerende tv. Als je nog niet aan de voorjaarsschoonmaak begonnen was, ga je dat na het kijken van een paar afleveringen zeker doen. Maar goed, we dwalen af.

Waarom kijk je nooit eens bij jezelf wat je niet meer nodig hebt?

Het voorjaar vraagt om opruimen. Na de kledingkast volgt de keuken, de boekenkast, en voor je het weet is je hele huis weer overzichtelijk en op orde. Je hebt veel weggegooid, oude spullen opgepoetst, vergeten zaken een nieuw plekje gegeven. De meesten van ons weten wel hoeveel voldoening het kan geven, als het werk is afgerond en je trots om je heen kijkt naar het resultaat. Alles is veel beter te vinden, en wat je niet meer nodig hebt heb je van de hand gedaan. Hoe mooi zou het zijn als je hetzelfde enthousiasme nu eens zou aanwenden om niet je huis, maar jezelf op te ruimen? Als je jezelf eens grondig onder de loep zou nemen, zou bekijken wat je niet meer nodig hebt en dat dan ook daadwerkelijk van de hand doet?

Je bewaart dingen uit gewoonte, maar je bewaart vaak ook gewoonten…

In je huis stapelen de spullen zich langzaam maar zeker op. Spullen waar je ooit heel blij van werd, die eens handig voor je waren, maar die in de loop der jaren vooral onnodige ballast zijn geworden. Je bewaart ze uit gewoonte, en niet omdat je ze nog langer nodig hebt. Door ze van de hand te doen komen de dingen waar je wél wat aan hebt, de dingen die nu goed van pas komen of waar je gewoon heel blij van wordt, veel beter tot hun recht. Bij jezelf werkt dat net zo. Je verzamelt allerlei gewoonten, die je misschien ooit eens nodig had, maar nu niet langer helpend zijn.

Mijn overtuigingen zaten me alleen maar in de weg

Een voorbeeld: toen we nog kinderen waren lieten mijn twee oudere broers geen gelegenheid onbenut om mij en de rest van de wereld te vertellen hoe on-grappig ik was. Maakte ik per ongeluk toch een grapje, dan lachten ze me keihard uit. Om mezelf hiertegen te beschermen weerde ik humor volledig uit mijn repertoire. Ook toen we ouder waren en mijn broers al lang tot bezinning waren gekomen hield ik koppig vast aan de overtuiging: ik ben niet grappig. Pas toen ik al lang en breed volwassen was realiseerde ik me dat de gedachte dat ik niet grappig kon zijn waarschijnlijk helemaal niet klopte. De overtuiging zat me eigenlijk alleen maar in de weg, want telkens als ik iets grappigs in mijn hoofd had deed ik heel erg mijn best om dat niet uit te spreken, vanwege de – inmiddels irreële – angst te worden uitgelachen. Dat kostte behoorlijk veel energie. Langzaam maar zeker begon ik voorzichtig af en toe weer grapjes te maken, en stopte ik mezelf steeds te censureren. Ik bleek over een behoorlijk goed gevoel voor humor te beschikken. Zelfs mijn broers lachen nu regelmatig om mijn grappen.

Een oude overtuiging neemt veel ruimte in in je zelfbeeld

Zo’n oude overtuiging neemt ontzettend veel ruimte in in je zelfbeeld, zoals een oude trui die je nooit meer draagt onnodig veel plek bezet houdt in je kledingkast. Een grondige schoonmaak kan helpen om ruimte te creëren voor nieuwe inzichten. Ga eens na bij jezelf welke overtuigingen jij erop nahoudt, waar ze vandaan komen, en of ze nog wel kloppen. Zijn ze niet langer actueel? Onderzoek dan of je ze kunt vervangen door ideeën die beter passen bij wie jij nu bent. Immers, als je huis de moeite van al dat opruimen al waard is, dan ben jij dat toch zeker?

Krista Hogenboom is coach en Inner Beauty Expert. Ze heeft haar eigen praktijk: steppingup.nl

LEES OOK: LEER VAN MARIE KONDO VOOR MINDER DRUKTE IN JE HOOFD…

Viktor en het vuur is het allereerste kinderboek dat stress, burn out en balans uitlegt in kindertaal. Een sprookje door Sarah Van Wolputte, met een voorwoord van psychiater Prof. Dr. Dirk De Wachter.

'Vergeet de kinderen niet. Dit boek nodigt uit om op een creatieve en kindvriendelijke manier in dialoog te gaan.'
- Dirk De Wachter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *