Zullen we aan elkaar beloven dat we het niet meer vanzelfsprekend vinden?

Zullen we aan elkaar beloven… Dat wanneer dit alles over is… We het niet meer vanzelfsprekend vinden?

Dat we het niet meer vanzelfsprekend vinden. Hoe de eerste zonnestralen onze huid verwarmen, en de kleur van zonsondergang elke dag weer goed maakt.

Het geluid van de zee laat onze schouders zakken

Dat we het niet meer vanzelfsprekend vinden. Hoe de frisse buitenlucht onze longen vervult, het geluid van de zee onze schouders laat zakken, en blaadjes aan de bomen staan voor een nieuw begin.

We zeggen zonder woorden wat we voelen

Dat we het niet meer vanzelfsprekend vinden. Hoe we elkaar in de ogen kunnen kijken om zonder woorden te zeggen wat we voelen. De mensen die we lief hebben aan te mogen raken om te troosten of aan te moedigen.

Dat onze telefoon een fijn hulpmiddel is, maar echt contact daarboven staat

Dat bloemen er zijn om op te vrolijken en geschreven kaarten ook passen in de huidige tijd. Dat onze telefoon een fijn hulpmiddel is maar echt contact nog steeds daarboven staat. Dat het geluid van druk spelende kinderen rustgevend is. Dat vrijheid niet slechts een verzameling van letters is die samen een woord vormen, al wisten wij niet beter.

Laten we het zien als een teken dat het goed met ons gaat

En weet je? Als we het dan wel een keer vanzelfsprekend vinden, alles wat nu niet vanzelfsprekend is… Laten we dit dan zien als teken dat het goed met ons gaat. Omdat ik denk dat voor één moment niet meer stilstaan bij iets wat weer voelt als normaal, ook een vorm is van dankbaarheid.

Voor nu – stay home, stay safe.

LEES OOK: VERTRAGEN EN VERSTILLEN, HOE DOE JE DAT? EN WAT HIELD JE TEGEN?

Demi heeft Psychologie gestudeerd, werkt als ambulant begeleider bij kinderen en jongeren met psychiatrische problematiek en is oprichter van @bydemidevries, waar vanuit zij anderen coacht en inspireert om niet slechts te bestaan, maar te Leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *