Waarom je soms juist wel om hulp moet vragen…

Om me heen zie ik ze en ik ben er zelf ook één: het ik-kan-het-wel-alleen-mens. Als kind zei ik al vaak ‘Maaike doen’, wat betekende dat je me vooral niet moest helpen. Maar: hulp vragen is belangrijk!

Ik had het laatst met iemand over dit onderwerp: waarom is hulp vragen zo ingewikkeld? Nu ben ik 42 en vind ik het nog steeds moeilijk om om hulp te vragen. Het ‘zelluf doen’ zit er diep in. En dat zie ik dus ook bij veel mensen om me heen. Ze putten zichzelf uit, terwijl de hulpbronnen soms wél om hen aanwezig zijn. En waarom? Ik heb eigenlijk geen idee. Is het ons ego dat ons in de weg staat? Zijn we bang om ons kwetsbaar op te stellen? Om te laten zien dat er ook maar zo veel is dat we alleen kunnen dragen?

We zijn allen een

Er is een bekend Afrikaans woord/concept: ubuntu. Het is moeilijk te vertalen, maar de samenvatting is zo ongeveer: ‘Ik ben omdat wij zijn’. Desmond Tutu zei over ubuntu: ‘Ubuntu gaat over de kern van het mens zijn. (..) Mijn menselijkheid is onlosmakelijk verbonden met het jouwe. (…) Een mens is een mens door andere mensen. (…) Iemand met ubuntu is open naar en beschikbaar voor anderen, bevestigt hen in hun zijn, voelt zich niet bedreigd als anderen ergens goed in zijn, want hij/zij heeft genoeg zelfverzekerdheid dat stamt uit het bewustzijn dat we allemaal onderdeel zijn van een groter geheel (…).’ Nou goed, lang verhaal, maar eigenlijk komt het erop neer dat we allen één zijn. En daar geloof ik wel in.

Mensen die ik om hulp vroeg, vonden het alleen maar leuk

In mijn leven zijn er diverse momenten dat ik om hulp heb gevraagd.  En wat me opviel: veel mensen die ik vroeg om hulp, vonden dat eigenlijk alleen maar leuk. Er waren tijdens bepaalde zwaardere periodes zelfs mensen die ik niets hoefde te vragen, maar die spontaan zelf aanboden ergens mee te helpen. Al die hulp, ik werd er bijna verlegen van. Het gaf me een diep gevoel van verbondenheid, ubuntu. Ik voel me intens dankbaar, dat ik dat mag meemaken. En dat alleen maar door te laten weten: ik kan het niet alleen. Die hulp te mogen ontvangen, voelde als pure, onversneden liefde.

Ik kan het niet alleen

Niet alleen ontvangen, maar ook geven is iets moois. Wel met grenzen (je moet vooral ook de ruimte hebben om te kúnnen geven en dus ook weten wanneer je nee moet zeggen), maar los daarvan: de momenten dat iemand mij om hulp durft te vragen, voel ik me juist heel erg gewaardeerd. En ik vind het heel intiem, ik voel me vereerd. Iemand vertrouwt mij dus blijkbaar zo, dat hij zich kwetsbaar durft op te stellen en durft te zeggen: ik kan het niet alleen. Als ik dan zie dat hulp waardevol was, is dat toch alleen maar geweldig voor ons allebei?

Ik ben omdat zij is, en andersom. En dat is prachtig

Een vriendin en ik, laten we haar even aanduiden met V., hebben wat betreft hulp vragen al zó vaak een beroep op elkaar gedaan, dat ik zou durven zeggen dat niks de ander meer verbaast. Bedanken is al niet eens meer im frage. Ik ben omdat zij is, en andersom. En er zijn meer van dat soort mensen in mijn leven (ik zal niet alle initialen opnoemen, but you know who you are). Dat is prachtig. Laten we eerlijk zijn: niemand kan het alleen in het leven. Laten we vaker ubuntu. Daarvan wordt de wereld alleen maar mooier.

LEES OOK: WAAROM OM HULP VRAGEN ZO KRACHTIG IS…

Stress, of een burn out? Doe de Online Masterclass ‘Effectief omgaan met stress’, gebaseerd op de meest recente inzichten uit de psychologie, fysiologie en neurologie.  In 7 weken leer je stress te herkennen, voorkomen én op te lossen. Met oefeningen die wetenschappelijk bewezen zijn, écht helpen en een handig digitaal werkboek.

Veel werkgevers vergoeden deze Online Masterclass, omdat hij valt onder persoonlijke ontwikkeling en stressreductie, vraag bij je werkgever naar de mogelijkheden! Meer informatie over deze Online Masterclass vind je HIER.

Maaike Helmer is oprichter STRESSED OUT: de eerste (online) uitgever ter wereld op dit gebied. Eind 2018 verscheen haar boek ‘NIETS’, over meer innerlijke rust in tijden van alles. Het boek – lees hier een preview – kreeg veel landelijke media aandacht in o.a. Flow, Koffietijd, JAN, Elle, Flair, De Telegraaf en Trouw en wordt vergeleken met ‘Eten, bidden, beminnen’ van Elizabeth Gilbert.